ลง 50% ต้องขึ้น 100% ถึงจะเท่าทุน — คณิตศาสตร์ที่พอร์ตส่วนใหญ่พังเพราะไม่รู้

มีตัวเลขชุดหนึ่งที่นักลงทุนทุกคนควรท่องได้ก่อนตัวเลขอื่นทั้งหมด — ไม่ใช่เป้าราคา ไม่ใช่จุดเข้า แต่คือราคาของการขาดทุน เพราะเปอร์เซ็นต์ขาลงกับเปอร์เซ็นต์ขาขึ้นไม่ได้สมมาตรกันอย่างที่สมองเราชอบคิด

ทำไมถึงไม่สมมาตร

เพราะฐานคำนวณเปลี่ยนไประหว่างทาง สมมติพอร์ต 100,000 บาท ขาดทุน 50% เหลือ 50,000 บาท ถ้าจากตรงนั้นทำกำไรได้ 50% คุณจะได้แค่ 75,000 บาท — ยังขาดอีก 25,000 เพราะกำไร 50% ถูกคิดจากฐานที่เล็กลงครึ่งหนึ่ง การกลับไป 100,000 จากก้น 50,000 คือการวิ่ง +100% เต็ม ๆ

ยิ่งหลุมลึก บันไดยิ่งชัน และมันชันแบบเร่งตัว ไม่ใช่เส้นตรง:

ตัวเลขจริงจากตลาด ณ กลางเดือนสิงหาคม 2569

ตอนที่เราวัดในคลิปวิเคราะห์ล่าสุด สามสินทรัพย์ยอดนิยมล้วนอยู่ต่ำกว่ายอดสูงสุดของตัวเอง — และนี่คือระยะทางที่แต่ละตัว "ต้องปีนกลับ" ถ้าอยากเห็นยอดเดิม:

สังเกตว่าทองคำที่ลงมา "แค่" หนึ่งในห้า ใช้การปีนกลับไม่ถึงสามสิบเปอร์เซ็นต์ แต่อีเธอเรียมที่ลงลึกกว่าเท่าตัว กลับต้องการการวิ่งขึ้นมากกว่าห้าเท่าของทองคำ — ตัวเลขชุดนี้เรานั่งวัดจากแท่งราคาจริงในคลิปวิเคราะห์เรื่องเงินไหลจากคริปโตเข้าทอง ไปดูวิธีนับแบบละเอียดได้

บทเรียนที่เอาไปใช้ได้จริง

• ตัดขาดทุนตอนหลุมยังตื้น — ที่ −10% คุณต้องการแค่ +11.1% แต่ทุก ๆ 10% ที่ปล่อยให้ลึกขึ้น ราคาของการกลับตัวแพงขึ้นแบบทบต้น นี่คือเหตุผลที่เราสอนเรื่องระยะตัดขาดทุนก่อนสอนหาจุดเข้าเสมอ
• "เดี๋ยวมันก็กลับมา" มีราคา — การถือสินทรัพย์ที่ −60% ไม่ใช่การรอเฉย ๆ แต่คือการพนันว่ามันจะวิ่ง +150% ซึ่งเป็นเหตุการณ์ที่หายากกว่ากันมาก
• ขนาดไม้คือเกราะชั้นแรก — ถ้าไม้เดียวทำพอร์ตทั้งใบลงได้เกิน 10% แปลว่าขนาดไม้ใหญ่เกินไปตั้งแต่ก่อนเข้า เรื่องนี้มีสอนละเอียดพร้อมวิธีคำนวณในคอร์สหุ้นไทยด้วยตัวเลข

สิ่งที่ตัวเลขนี้บอกคุณไม่ได้

สูตรนี้บอก "ระยะทาง" ไม่ได้บอก "โอกาส" — สินทรัพย์ที่ลง 60% อาจกลับยอดเดิมได้จริงถ้าปัจจัยพื้นฐานยังอยู่ หรืออาจไม่กลับมาอีกเลยก็ได้ ตัวเลขนี้จึงไม่ใช่เหตุผลให้ขายทุกอย่างที่ติดลบ แต่เป็นเหตุผลให้รู้ราคาของการถือต่อก่อนตัดสินใจ ไม่ใช่หลังจากติดดอยไปแล้ว